Aktywność po wszczepieniu protezy

Po wszczepieniu sztucznego stawu Twoja zdolność do wykonywania wysiłków fizycznej powinna ulec znacznej poprawie.

Prowadzenie samochodu
Powrót do prowadzenia samochodu zależy od rodzaju operacji. Zwykle jest możliwe po 6-8 tygodniach od operacji. W każdym przypadku musisz być zdolna/zdolny do swobodnego operowania pedałami gazu i hamulca oraz sprzęgła, jeżeli jeździsz samochodem z manualną skrzynią biegów.

Aktywność seksualna
Powrót do współżycia płciowego możliwy jest zwykle po 4-6 tygodniach od operacji, zależnie od rodzaju zabiegu. Lekarz i terapeuta omówią możliwość współżycia w bezpieczny dla operowanego biodra sposób.

Chodzenie i schody
Podczas rehabilitacji przejdziesz przez etapy chodzenia z różnymi pomocami (balkonikiem, kulami) aż do laski. W końcu porzucisz laskę, o ile nie wystąpią okoliczności wymagające długotrwałego jej stosowania. W końcu będziesz mogła/mógł wchodzić krok po kroku na schody. Zwykle pacjenci rozpoczynają od wchodzenia na niższe schody, stopniowo zwiększając ich wysokość aż do standardowych schodów.

Praca
Dzień powrotu do pracy zostanie ustalony przez ortopedę po uwzględnieniu jej rodzaju i miejsca wykonywania. Niektóre osoby będą musiały zmienić pracę, pozostałe wrócą na swoje poprzednie stanowisko. Osoby pracujące ciężko fizycznie będą wymagały poradnictwa zawodowego u ortopedy.

Wypoczynek i sport
Istnieją różne zagrożenia związane z określonymi sposobami wypoczynku i dyscyplinami sportu. Niektóre z nich mogą spowodować z czasem zużycie protezy lub wcześniejsze obluzowanie implantu. Ogólnie można założyć, że im intensywniejsza aktywność tym większe ryzyko uszkodzenia protezy, zmęczenia materiału oraz obluzowania lub zwichnięcia protezy.
Należy unikać trzech głównych zagrożeń:
  • ryzyka urazu w okolicy protezy np. po upadku w domu lub na ulicy
  • czynności zawodowych lub życiowych sprzyjających powstawaniu urazów kończyny dolnej
  • zachowań prowadzących do upadku lub zaplątania/potknięcia mogących spowodować przemieszczenie stawu lub złamanie kości wokół implantu. Należą do nich sporty rakietkowe (tenis, squash), natężony aerobik, intensywny jogging, narty wodne, paralotniarstwo, narciarstwo alpejskie, jazda po muldach, sporty walki, skoki na linie, sporty kontaktowe (piłka nożna, rugby, hokej na trawie, koszykówka, baseball, piłka ręczna, siatkówka).
Mniejsze obciążenia, jak podczas uprawiania gry w golfa, chodzenia (nordic walking), jazdy rowerowej, narciarstwa biegowego, pływania są doskonałą formą rehabilitacji. Po dłuższym okresie czasu można rozważyć uprawianie tenisa stołowego, kręgli oraz narciarstwa na łagodnych trasach.
Działanie protezy będzie uzależnione od twojego wieku, masy ciała, stanu kości, aktywności i innych czynników. Można przyjąć, że powinna ona poprawnie funkcjonować u 95 na 100 operowanych chorych ponad 20 lat